Plezier vinden in de doodgewone dagelijkse dingen.


Het dilemma van deze tijd:  alles moet fantastisch zijn, oreert psychiater Dirk de Wachter.

 

Wat is er aan de hand in dit leven, dat schijnbaar zo goed is vraagt Dirk zich hardop af. 

We hebben het hier toch goed? Geen grote hongersnood, geen epidemieën waarbij veel mensen sterven, sterker nog: we hebben het nog nooit zó goed gehad.

Waarom zijn we dan zo in nood, zo vermoeid, zo depressief, zo enthousiast pillen aan het slikken? 

 

 Volgens Dirk zijn we zo miserabel omdat we een ongezonde obsessie met geluk hebben laten ontstaan. Alles moet maar leuk zijn. Een vergissing, als je het Dirk vraagt. Hij weet vervolgens goed uit te leggen waarom dat een vergissing is.

 

 Zo goed dat je het maar lastig met hem oneens kan zijn. De beste man heeft gelijk wanneer hij stelt dat we in dit aardse leven moeten leren aanvaarden dat het af en toe ook lastig kan zijn. Het bestaan ís namelijk af en toe gewoon moeilijk. En een beetje verdrietig. Dat kan niet anders. Zegt Dirk. En ik denk dat Dirk gelijk heeft.

 

Hij verwerpt het idee dat we een hemel op aarde moeten maken. Kúnnen maken, kunnen regelen, kunnen kopen zelfs. Dat streven naar een buitenproportionele hoeveelheid geluk, brengt ons het tegenovergestelde: ontevredenheid, depressie en vermoeidheid.

 

Alles moet altijd fantastisch maar wezen. Niet een beetje leuk, nee, fantastisch. Vermoeiend. Een reis is niet oké. Een vèrre reis, die moet worden geboekt. Een leuk weekend is niet oké. Een geweldig weekend, daarover willen we het maandag kunnen hebben bij de koffieautomaat.

 

Gewoonheid

Dirk: ‘Ik pleit ongelofelijk voor gewoonheid, en..... lees verder  echt de moeite waard van het weten en herkennen!

 

 

Bron: artikel van Tara Vierbergen voor Jan magazine.

Tara Vierbergen: Zelden ben ik het zo met iemand eens als met Dirk. Helemaal toen hij het volgende zei: ‘Ik denk dat de lastigheden van het leven aanleiding geven tot de liefde. De liefde verschijnt niet in de fantastische kant van het leven. Liefdevolheid ontstaat in het menselijk tekort.’ Och, zo mooi. Ook mooi: ‘Het menselijk dier is vergeten dat het aaibaar is.’ En dat lijken we inderdaad te zijn vergeten. Dat klinkt allemaal heel verdrietig – en dat is het eigenlijk ook – maar: het is nooit te laat het tij te keren, natuurlijk.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0